مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 30 1 2026 4 17 Attachment Styles and Psychological Distress Among University Students: The Mediating Role of Interpersonal Emotion Regulation سبک‌های دلبستگی و پریشانی روان‌شناختی در دانشجویان: نقش واسطه‌ای تنظیم هیجان بین فردی 1 12 fa علی محمدی دانشگاه بیرجند هادی صمدیه محمد حسین سالاری فر دانشگاه بیرجند 2025 7 22 <p style="text-align: justify;">The present study aimed to examine the mediating role of interpersonal emotion regulation in the relationship between attachment styles and psychological distress among university students. This research is fundamental in purpose and descriptive correlational in method. The statistical population included all Birjand University students aged 18 to 25 during the academic year 2024&ndash;2025, of whom 432 participants were selected through convenience sampling. Data were collected using the Collins and Read (1990) Attachment Styles Questionnaire, the Interpersonal Emotion Regulation Questionnaire by Hofmann et al. (2016), and the Kessler Psychological Distress Scale (2002). Data analysis was conducted using Structural Equation Modeling in AMOS and SPSS version 27. The results indicated that anxious attachment style had a significant positive effect on psychological distress (&beta; = 0.184, p &le; 0.01), while the closeness attachment style had a significant negative effect on psychological distress (&beta; = -0.275, p &le; 0.01). However, the dependency attachment style did not show a significant direct effect. Furthermore, the mediating role of interpersonal emotion regulation in the relationship between all three attachment styles and psychological distress was not significant. These findings suggest that the quality of genuine intimate relationships and intrapersonal emotion regulation strategies play a more important role in reducing psychological distress than merely relying on interpersonal emotion regulation strategies. The study emphasizes the necessity of fostering secure attachment styles and enhancing emotion regulation skills in psychological interventions for university students.</p> <p style="text-align: justify;"><span style="font-family: tahoma, arial, helvetica, sans-serif;">هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطه&zwnj;ای تنظیم هیجان بین&zwnj;فردی در ارتباط میان سبک&zwnj;های دلبستگی و پریشانی روان&zwnj;شناختی در دانشجویان بود. این مطالعه از نظر هدف بنیادی و به لحاظ روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان ۱۸ تا ۲۵ ساله دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۳&ndash;۱۴۰۴ بود که از میان آن&zwnj;ها ۴۳۲ نفر با روش نمونه&zwnj;گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع&zwnj;آوری داده&zwnj;ها از پرسشنامه سبک&zwnj;های دلبستگی کولینز و رید (۱۹۹۰)، پرسشنامه تنظیم هیجان بین&zwnj;فردی هافمن و همکاران (2016) و پرسشنامه پریشانی روان&zwnj;شناختی کسلر (2002) استفاده شد. داده&zwnj;ها با بهره&zwnj;گیری از مدل&zwnj;یابی معادلات ساختاری در نرم&zwnj;افزار AMOS و SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد سبک دلبستگی اضطرابی اثر مثبت و معناداری بر پریشانی روان&zwnj;شناختی دارد (01/0&ge;P، 184/0 =b ) و سبک نزدیکی اثر منفی و معناداری بر پریشانی روان&zwnj;شناختی داشت (01/0&ge;P، 275/0 - =b )، اما سبک وابستگی اثر مستقیم معناداری نشان نداد. همچنین، نقش واسطه&zwnj;ای تنظیم هیجان بین&zwnj;فردی در ارتباط میان هر سه سبک دلبستگی و پریشانی روان&zwnj;شناختی معنادار نبود. یافته&zwnj;ها بیانگر آن است که کیفیت واقعی روابط صمیمانه و راهبردهای تنظیم هیجان درون&zwnj;فردی نسبت به صرف استفاده از راهبردهای بین&zwnj;فردی نقش مهم&zwnj;تری در کاهش پریشانی روان&zwnj;شناختی ایفا می&zwnj;کنند. پژوهش حاضر بر ضرورت آموزش سبک دلبستگی ایمن و تقویت مهارت&zwnj;های تنظیم هیجان در مداخلات روان&zwnj;شناختی دانشجویان تأکید می&zwnj;کند.</span></p> http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/50922