مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 30 1 2026 4 17 The mediating role of self-compassion in the relationship between cognitive flexibility and academic procrastination of students نقش واسطه‌ای خود شفقت‌‌ورزی در رابطه بین انعطاف‌‌پذیری شناختی و اهمال‌کاری تحصیلی دانش‌آموزان fa صدیقه آزاد دانشگاه یاسوج فریبرز نیکدل دانشگاه یاسوج محمدرضا فیروزی دانشگاه یاسوج 2024 9 11 <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; line-height: normal; direction: ltr; unicode-bidi: embed; margin: 0cm 5.65pt .0001pt 5.65pt;"><span style="font-family: 'Times New Roman',serif; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-bidi-font-family: 'B Nazanin'; mso-bidi-language: AR-IQ; mso-bidi-font-weight: bold;">This research was conducted to identify the mediating role of self-compassion in the relationship between cognitive flexibility and academic procrastination. The descriptive research method was the path analysis type. The statistical population of the research included all the second-grade female students of Yasuj city in the academic year of 1402-1403, and the number of 373 samples was selected according to the size of the population and by the Karjesi and Morgan table using the multi-stage cluster sampling method. The participants answered Solomon's (1984) academic procrastination, Dennis and Vanderwaal (2010) cognitive flexibility, and Reyes' (2011) compassion questionnaires. In addition to descriptive statistics, Smart PLS software was used to investigate the mediating role of self-compassion in the relationship between cognitive flexibility and procrastination. The results showed that cognitive flexibility and procrastination have a negative and significant relationship and this relationship can be mediated by self-compassion; Therefore, it is suggested to consider educational programs to increase cognitive flexibility along with self-compassion training to reduce academic procrastination of students.</span></p> <p>پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه&zwnj;ای خودشفقت&zwnj;ورزی در رابطه بین انعطاف&zwnj;پذیری شناختی و اهمال&zwnj;کاری تحصیلی در دانش&zwnj;آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر یاسوج انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل ۱۰۳۰۰ دانش&zwnj;آموز بود که براساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۷۳ نفر به روش خوشه&zwnj;ای چندمرحله&zwnj;ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده&zwnj;ها مقیاس انعطاف&zwnj;پذیری شناختی دنیس و وندرول (۲۰۱۰)، سیاهه اهمال&zwnj;کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴) و مقیاسخودشفقت&zwnj;ورزی نف (۲۰۰۳) بود که روایی و اعتبار آنها تأیید شد. داده&zwnj;ها با نرم&zwnj;افزار SmartPLS و SPSS تحلیل شد. یافته&zwnj;ها نشان داد بین انعطاف&zwnj;پذیری شناختی و اهمال&zwnj;کاری تحصیلی رابطه منفی و معنادار وجود دارد و خودشفقت&zwnj;ورزی نقش واسطه&zwnj;ای معناداری در این رابطه ایفا می&zwnj;کند. این نتایج بیانگر اهمیت توجه به آموزش مهارت&zwnj;های شناختی و هیجانی به&zwnj;ویژه خودشفقت&zwnj;ورزی در کاهش اهمال&zwnj;کاری دانش&zwnj;آموزان است. براساس این یافته&zwnj;ها، پیشنهاد می&zwnj;شود برنامه&zwnj;های آموزشی مدارس با تأکید بر ارتقای انعطاف&zwnj;پذیری شناختی و پرورش خودشفقت&zwnj;ورزی طراحی و اجرا شود.</p> http://Iranapsy.ir/fa/Article/Download/47958