مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 30 2 2026 8 22 Maternal Self-Efficacy: A Buffer against Burnout in the Storms of Parent-Child Interactions نقش محافظتی باورهای خودکارآمدی: سپری در برابر فرسودگی مادران در بحران تعاملات والد-فرزند 1 13 fa مهنوش کرمی دانشگاه ادیان و مذاهب قم سیده فاطمه موسوی دانشگاه الزهرا س شهره روشنی 2025 12 18 <p style="text-align: left;">This study aimed to examine the mediating role of parental self-efficacy in the relationship between parent–child interactions and parental burnout among Iranian mothers. The research design was descriptive and correlational. The statistical population consisted of mothers with children, and 305 participants were selected using a voluntary convenience sampling method. The instruments included the Persian short form of the Parental Burnout Scale (Mousavi et al., 2025), the Parent–Child Relationship Scale (CPRS), and the Parental Self-Efficacy Measure (PSAM). Data were analyzed using correlation and mediation analysis. The results indicated significant relationships between the dimensions of parent–child interactions (closeness and conflict), parental self-efficacy, and parental burnout (p < .01). Mediation analysis revealed that parental self-efficacy significantly mediated the relationships between closeness and conflict with parental burnout, such that greater closeness and lower conflict reduced burnout through higher self-efficacy. These findings suggest that enhancing the quality of parent–child interactions and strengthening parental self-efficacy can serve as effective strategies for preventing parental burnout among Iranian mothers and provide a foundation for the development of targeted, evidence-based family interventions.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکارآمدی والدینی در رابطه بین تعاملات والد-فرزند و فرسودگی والدینی در مادران ایرانی انجام شد. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران دارای فرزند بود که ۳۰۵ نفر از آنان به روش نمونه&zwnj;گیری در دسترس و داوطلبانه شرکت کردند. ابزارهای مورد استفاده شامل نسخه فارسی فرم کوتاه مقیاس فرسودگی والدینی موسوی و همکاران (۱۴۰۴)، پرسشنامه رابطه والد-فرزند پیانتا (CPRS) و مقیاس خودکارآمدی والدینی دومکا (PSAM) بود. داده&zwnj;ها با روش&zwnj;های آماری همبستگی و تحلیل میانجی&zwnj;گری مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین ابعاد تعاملات والد-فرزند (نزدیکی و تعارض) با خودکارآمدی والدینی و فرسودگی والدینی رابطه معناداری وجود دارد (01/0 p<). تحلیل میانجی&zwnj;گری بیانگر آن بود که خودکارآمدی والدینی در رابطه بین نزدیکی و تعارض با فرسودگی والدینی نقش میانجی معناداری دارد؛ به&zwnj;گونه&zwnj;ای که افزایش نزدیکی و کاهش تعارض از طریق ارتقای خودکارآمدی والدینی، میزان فرسودگی را کاهش می&zwnj;دهد. یافته&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد بهبود کیفیت تعاملات والد-فرزند و تقویت احساس کارآمدی در والدین می&zwnj;تواند راهبردی مؤثر در پیشگیری از فرسودگی والدینی در مادران ایرانی باشد. این نتایج می&zwnj;تواند مبنایی برای طراحی مداخلات هدفمند در حوزه روان&zwnj;شناسی خانواده فراهم آورد.</p>

http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/52520