مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری مجله روانشناسی 18808436 29 2 2025 9 17 The Relationship between Tendency to High-Risk Behaviors and Alexithymia with the Mediating Role of Reflective Functioning رابطه گرایش به رفتارهای پرخطر و ناگویی هیجانی با نقش واسطه‌‌ای کنش تأملی 221 231 fa حسين محققي دانشگاه علامه طباطبائي مهران فرهادي دانشگاه بوعلي سينا ابولقاسم یعقوبی گروه روانشناسی، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی¬سینا، همدان، ایران سحر محمدي دانشگاه بوعلي سينا 2024 4 2 <p>The aim of this study was to investigate the relationship between high-risk behaviors and alexithymia with mediation role of reflective functioning. The research method was correlational. The statistical population included high school students in Hamedan that a sample of 386 people were selected using cluster random sampling method. The research instruments included Toronto Alexithymia Scale (TAS) (1994), Zadeh Mohammadi et al. Risk-Taking Behavior Scale (RTBS) (2011) and Fonagy et al.'s (2016) Reflective Functioning Questionnaire (RFQ). In order to evaluate the relationships between the variables, structural equation analysis was used by Spss27 and Lisrel8.8 software. The results showed the effect of alexithymia on uncertainty about mental states (p &lt;0.01), certainty in mental states (p &lt;0.01) and tendency to high-risk behaviors (p &lt;0.01). is significant. The effect of uncertainty about mental states (p &lt;0.01) and certainty about mental states (p &lt;0.01) on the tendency to high-risk behaviors is also significant. Also, the indirect effects of alexithymia through uncertainty and certainty about mental states (p &lt;0.01) on the tendency to high-risk behavior were significant. Based on the results of alexithymia and reflective functioning are effective on tendency to high-risk behaviors, and these variables can play a significant role in reducing high-risk behaviors.</p> <p>هدف پژوهش حاضر تعیین ارتباط گرایش به رفتارهای پرخطر و ناگویی هیجانی با میانجی&zwnj;گری کنش تأملی بود. روش پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش&zwnj;&zwnj;آموزان مقطع متوسطه شهر همدان بود که نمونه&zwnj;&zwnj;ای به حجم 386 نفر با استفاده از روش تصادفی خوشه&zwnj;&zwnj;ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس ناگویی هیجانی تورنتو (TAS) (1994)، مقیاس گرایش به رفتارهای پرخطر (RTBS) زاده&zwnj;محمدی و همکاران (1390) و مقیاس کنش تأملی (RFQ) فوناگی و همکاران (2016)، بود. جهت ارزیابی روابط بین متغیرها از روش تحلیل معادلات ساختاری درقالب نرم&zwnj;افزارهای Spss27و Lisrel8.8 استفاده شد. نتایج نشان داد اثر ناگویی هیجانی بر نبود اطمینان از حالات ذهنی (01/0p&lt;)، اطمینان از حالات ذهنی (01/0p&lt;) و گرایش به رفتارهای پرخطر (01/0p&lt;) معنادار است. اثر نبود اطمینان از حالات ذهنی (01/0p&lt;) و اطمینان از حالات ذهنی (01/0p&lt;) بر گرایش به رفتارهای پرخطر نیز معنادار بود. همچنین اثرات غیرمستقیم ناگویی هیجانی ازطریق نبود اطمینان و اطمینان از حالات ذهنی (01/0p&lt;) بر گرایش به رفتار پرخطر معنادار بودند. براساس نتایج ناگویی هیجانی و کنش تأملی بر گرایش به رفتارهای پرخطر دانش&zwnj;&zwnj;آموزان مؤثر هستند و در زمینه کاهش رفتارهای پرخطر این متغیرها می&zwnj;&zwnj;توانند نقش قابل توجهی داشته باشند.</p> http://Iranapsy.ir/en/Article/Download/46266